الطِّمْرِير - مرادف ( الطِّمِرّ ) است . طَمَسَ - - طَمْساً الشيءَ : آن چيز را پاك كرد ( محو كرد ) ، اثر آن را از بين برد ، هلاك كرد ، پوشانيد ، - الغَيْمُ النُّجوم : ابر جلوى نور ستاره‌ها را گرفت ، - - طَمْساً و طُمُوساً : اثر آن پاك شد ، - النَّجمُ أوِ الْبَصَرُ : نور ستاره و يا چشم كم شد ، - - طُمُوساً : دور شد ، - بعَيْنِه : نگاه دور و درازى نمود . طَمَّشَ - تَطْمِيشاً [ طمش ] ه : تا بالاى سرش را پوشانيد ، - عَيْنَيه : با دستهايش چشمهاى او را بست . اين دو تعبير در زبان متداول رايج است . الطِّمْطِم - [ طمطم ] : كسى كه در زبان او لكنت باشد ، آنكه سخنانش غير فصيح باشد . الطُّمْطُمَانِيّ - مرادف ( الطِّمطِمْ ) است . الطِّمْطِميّ - مرادف ( الطِّمْطِمْ ) است . طَمِعَ - - طَمَعاً و طَمَاعاً و طَمَاعِيَةً في الشيء و به : در كار و يا بكارى حرص زد . طَمُعَ - - طَمَاعَةً : بسيار طمّاع شد ، پر طمع شد . طَمَّعَ - تَطْمِيعاً [ طمع ] ه : او را به طمع انداخت . الطَّمُع - ج طَمِعُون و طُمَعَاء و أَطْمَاع و طَمَاعَى : طمعكار . الطَّمَع - مص ، و - ج أَطْمَاع : جيره لشكر ، آنچه كه مورد طمع باشد . الطَّمِع - ج طَمِعُون و طُمَعَاء و أَطْمَاع و طَمَاعَى : مرادف الطامع است ، طمعكار ، طمّاع . طَمَّنَ - تَطْمِيناً [ طمن ] ه : به او اطمينان خاطر داد . اين كلمه در زبان متداول رايج است . الطُّمُوح - مص ، كوشش و پيگيرى در كارهاى پسنديده . الطَّمُوح - آنكه در كارهاى پسنديده كوشش بسيار مىكند ؛ « بَحْرٌ طَمُوحُ الْمَوْج » : دريا كه موجهاى بلند داشته باشد . الطَّمُوم - [ طمّ ] : « فَرسٌ طَمُومٌ » : اسب تيزرو ، تندرو . الطَّمْي - [ طمو ] : مواد ته نشين رودخانه كه پس از جزر آب باقى مىماند . الطُّمَّيْش - « لُعْبَةُ الطمَّيْش » : يكنوع بازى است كه آن را ( چشم بندى ) گويند . و در زبان متداول رايج است . طَنَّ - - طَنّاً و طَنِيناً [ طنّ ] الذبابُ أو الناقوسُ و شبه ذلك : مگس يا ناقوس و مانند آن بصدا درآمد ، - فُلانٌ : فلانى مُرد . الطُّنّ - ج طِنَان و أَطْنَان : يك تُن ( يكهزار كيلوگرم ) . الطَّنَّان - [ طنّ ] : آنچه كه بسيار صدا درآورد ، پر سر و صدا . الطَّنَّانَة - [ طنّ ] : مؤنّث ( الطَّنّان ) است ؛ « قَصِيدَةٌ طَنَّانَة » : شعرى كه در همه جا شهرت دارد ، - ( ح ) : نوعى حشره كه هنگام پرواز صداى تكان خوردن بالهايش شنيده شود . حشره ايست سودمند و از رستهء زنبوران عسل است . طَنِبَ - - طَنَباً الرمحُ : نيزه كج شد ، - الفرسُ : پشت اسب دراز شد و دو پاى آن سست و كشيده شد . طَنَّبَ - تَطْنِيباً [ طنب ] الخيمةَ : چادر را با ريسمانها بست ، - بِالْمَكَان : در آنجا اقامت كرد . ، - السقّاء : دهانه مشك را بست ، - الذِّئبُ : گرگ زوزه كشيد . الطنْب - ج أَطْناب و طِنَبَة : طناب ، بند و ريسمان . الطُّنُب - ج أَطْناب و طِنَبَة : ريسمان دراز كه با آن چادر بندند ، ريشهء درخت ، - ( ع ا ) : عصب جسم انسان ، دوالى كه به زه كمان بندند ، « مَدَّتِ الشَّمسُ اطْنابَها » : خورشيد برآمد ؛ « تَقَبَّضَتْ اطْنابُها » : خورشيد غروب كرد ؛ « ضَرَبَ أَطْنَابَه » : آن چيز پخش شد يا منتشر شد ؛ « هَذا الدَّاءُ يَضربُ أَطْنَابَه فِى البَلاد » : اين بيمارى در همه جاى كشور سرايت مىكند . الطَّنْبَاء - مؤنّث ( الأَطنَبَ ) است . الطِّنْبَار - ج طَنَابِير ( مو ) : تنبور ( گونه اى دستگاه موسيقى ) فارسى است . الطُّنْبُور - ج طَنَابِير ( مو ) : تنبور ( گونه اى دستگاه موسيقى ) فارسى است . الطَّنْجَرَة - ديگ مسى - اين كلمه سريانى است . الطِّنْجير - پاتيل ، ديگ بزرگ . طَنْطَنَ - طَنْطَنَةً [ طنطن ] الجرسُ أو الطستُ أو الذبابُ و نحوها : زنگ يا طشت يا مگس صدا كرد . الطُّنْطُلَة - عند العامَّة : پاره گوشتى كه در داخل گلو مىباشد ، لوزه . طَنَّفَ - تَطْنِيفاً [ طنف ] الجدارَ : روى ديوار را با خار و شاخه‌هاى درخت پوشانيد ، - ه : به او تهمت زد ، - نَفْسَه الى كذا : براى بدست آوردن خواسته‌هاى نفسانى خود را كوچك كرد و حرص ورزيد . الطُّنْف - ج طُنُوف و أَطْنَاف : مرادف ( الطَّنْف ) است . الطَّنْف - ج طُنُوف و أَطْنَاف : سقف سر درب خانه ، بالكن ، برآمدگى كوه . الطُّنُف - ج طُنُوف و أَطْناف : بالكن بالاى درب خانه - سَردَرى . الطِّنَف - ج طُنُوف و أَطْناف : بالكن بالاى درب خانه - سَردَرى . الطُّنْفُسَة - ج طَنَافِس : فرش ، بوريا ، پيراهن ( فارسى است ) . الطَّنْفَسَة - ج طَنَافِس : مرادف ( الطنْفَسَة ) است . الطِّنْفِسَة - ج طَنَافِس : مرادف ( الطنْفسة ) است . طَنَّنَ - تَطْنِيناً [ طنّ ] الذبابُ أو الناقوس و شبه ذلك : مگس يا ناقوس و مانند آنها آواز داد . طَهَا - - طَهْواً و طُهُواً و طُهِياً و طَهَايَةً [ طهو ] اللحمَ : گوشت را پخت . الطَّهَارَة - پاكيزگى ، عفت ؛ « طَهَارَةُ الذَّيْل » : پاكدامنى و استقامت . الطِّهَايَة - [ طهو ] : آشپزى ، غذاپزى . طَهَرَ - - طُهْراً و طَهُوراً و طَهَارَةً : پاك شد . طَهُرَ - - طُهْراً و طَهُوراً و طَهَارَةً : مرادف ( طَهَرَ ) است . طَهَّرَ - تَطْهِيراً ه : آن را پاكيزه كرد ، - الشيءَ بِالْمَاءِ : آن را با آب شست ، - الجَرْحَ